زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

زیارتگاه عبدالله بن مبارک‌ مروزی





زیارتگاه و مدفن عبدالله بن مبارک مروزی، از علمای زاهد قرن دوم هجری، در شهر هیت استان انبار کشور عراق واقع شده است.


۱ - معرفی اجمالی



کنیه عبدالله بن مبارک‌، ابوعبدالرحمان بود و در سال ۱۱۸ ه. ق، از پدری ترکستانی و غلام تاجری همدانی و مادری از اهل خوارزم، به دنیا آمد. او از نوجوانی، به کسب دانش روی آورد، هرچند خود می‌گوید انگیزه‌اش طلب دنیا بود و در آغاز، به‌ موسیقی اشتغال داشت. اما لطف الهی شامل حالش شد و او را به اخلاص و بندگی کشاند.
از بسیاری از تابعان، بزرگ مانند موسی بن عقبه، هشام بن عروه، حمید بن طویل، اعمش، اوزاعی، ثوری و دیگران، روایت شنید و بسیاری از وی، حدیث نقل کردند. در حفظ حدیث، فقه، زبان عربی و شعر توانا بود، چنان‌که وی را به امیرمؤمنان و امام حدیث شناخته‌اند.
حدود بیست هزار روایت، نقل کرده است و او را دانشمندی بی‌همتا و یگانه در کسب دانش‌ و فقیه‌ترین مردم دانسته‌اند. به گزارشی، او از چهار هزار نفر، حدیث شنید و از هزار نفر، حدیث نقل کرد. معاصرانش او را در ابعاد مختلف علم و عمل، یگانه می‌دانستند. درباره دقت‌نظر او در نقل حدیث، بسیار گفته‌اند، چنان‌که مرجع اختلاف راویان کوفه و دانا به روایت حوزه‌های مختلف حدیثی، مانند عراق، شام، مدینه، یمن و مصر بود و به نگاشتن حدیث، اهمیت می‌داد.
عبدالله بن مبارک در میدان جنگ، مبارزی دلاور بود و بسیار به طرطوس که نقطه مرزی و درگیری میان مسلمانان و روم بود، می‌رفت‌، و گفته‌اند بیش از بیست سال، به مرابطه پرداخت.

۲ - وفات



عبدالله در ماه رمضان سال ۱۸۱ ه. ق، در سن ۶۳ سالگی، در حالی‌که از جهاد با کفار بازمی‌گشت، در شهر هیت از دنیا رفت و همانجا دفن شد.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۲، ص۲۲۰.    
۲. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۲، ص۴۰۲.    
۳. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۲، ص۴۰۶.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۲، ص۲۲۱.    
۵. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۲، ص۴۰۴.    
۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۲، ص۲۲۳.    
۷. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۲، ص۴۲۸.    
۸. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۲، ص۲۲۴.    
۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۲، ص۲۲۷.    
۱۰. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۲، ص۴۰۳.    
۱۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۲، ص ۲۳۲.    
۱۲. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۲، ص۴۵۵.    
۱۳. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج ۳۲، ص۴۴۸.    
۱۴. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۲، ص۴۳۸.    
۱۵. ↑ ابن‌عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۲، ص۴۰۳.    


۴ - منبع


زیارت‌گاه‌های عراق، محمدمهدی فقیه بحرالعلوم، مقاله «زیارتگاه عبدالله بن مبارک‌»، ج۲، ص۳۱.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.